En eigenlijk al weer een tijdje (schaam schaam, bloos bloos) maar ik was deze web-log helemaal vergeten en ook mede door het mooie weer nog geen tijd gehad om het verhaal erop te zetten.

Maar goed hij is er dus. En zijn naam is……

JULIUS ALBERT

Hij is geboren op maandag 27 april om 12.14 uur en woog 3690 gram.

Voor de belangstellenden, dit is het verhaal: Maandagochtend vroeg rond een uurtje of half vijf moest ik voor de zoveelste keer naar de wc. Normaal plas ik dan eventjes in het donker en loop weer terug naar bed en verder slapen maar weer. Dit keer voelde ik bij het afvegen heel veel slijmerigheid dus hup licht aan en ja hoor dat was definitely een slijmprop met lichtroze bloedverlies. Ik wist dat het op zich niet veel hoefde te betekenen maar ik werd er wel een beetje zenuwachtig van. Zou dit dan DE dag worden?! Nog niks tegen mijn man gezegd maar echt verder slapen lukte niet meer. Voelde ik dan toch een krampje, nog een paar keer naar de wc…. Rond half 6 mijn man wakker gemaakt en verteld dat dit wel eens de dag zou kunnen zijn en dat we ons dus moesten gaan douchen, klaarmaken, ontbijten etc.. zodat als we naar het ziekenhuis moesten we klaar zouden zijn. In verband met de fluxus van verleden keer bij Olivier had ik nu een medische indicatie en moest ik gelijk bij de start van de bevalling naar het ziekenhuis om alvast een waakinfuus ingebracht te krijgen.

Rond een uurtje of 7 en na wat onregelmatige krampen hebben we de verloskundige gebeld en zij zou binnen het uur wel eens komen kijken of het daadwerkelijk gaande was. Om half 8 was ze er, inmiddels had ik een paar wee-achtige krampen gehad maar er zat geen ritme in (soms om de paar minuten soms 10 minuten niks) en ze hielden hoogstens 40 seconden aan en geen minuut. Na een kwartiertje met ons gekletst te hebben en mij geobserveerd zei ze dat ze wel zou kijken of er toch ontsluiting was. Wat bleek; 3 centimeter al!! Joepiedepoepie!! En dus op naar het ziekenhuis. Simone de VK belde het ziekenhuis dat we eraan kwamen en zij ging weer haar rondes doen en zou later naar het ziekenhuis komen. In de auto maar 1 of 2 weeen gehad, dat is het voordeel om met 3 cm al te gaan ipv met 8 cm zoals bij Olivier.

8 uur waren we in het ziekenhuis en werd het waakinfuus aangelegd. Naarmate de tijd verstreek werden de weeen echt en kwam er regelmaat in. Om 11 uur was Simone bij ons en was ik al in mezelf gekeerd, wat voor haar een goed teken was. Ze checkte de ontsluiting en die was 6 cm. Ze besloot om tegelijkertijd de vliezen te breken en toen ging alles los. Ik ben binnen een half uur van 6 naar 10 cm gegaan en wist niet waar ik het zoeken moest. Om half 12 mocht ik gaan persen en om 12.14 was hij er!

Al met al dus ongeveer binnen 4 uur gebeurd. Ze dachten dat ik een (sub) totaalruptuur had maar bij inspectie op de OK bleek er niet veel aan de hand te zijn en waren het alleen 2 kleine hechtingen in het perineum. ‘s Avonds waren we dus op tijd thuis voor Grey’s Anatomy en ik voelde me super. Nog steeds trouwens!! Nergens last van gehad en ik vierde 3 dagen later in de tuin Olivier zijn tweede verjaardag in mijn normale kleren. Heerlijk.

En zo ziet onze tweede prins eruit:

Time flies when you are having fun . Echt niet normaal, zo snel als het gaat. Inmiddels al weer ruim 32 weken en de komst van het tweede zoontje komt dichtbij. Ik zat net op de web-log te kijken en het was al weer 2 maanden geleden dat ik wat geschreven heb. Alles gaat nog goed, begin het wel zat te worden en dan niet omdat mijn buik in de weg zit maar meer omdat ik weer mezelf wil zijn qua conditie en lichamelijke gesteldheid. In tegenstelling tot Olivier zijn zwangerschap heb ik nu ‘s nachts last van bekkenpijn, alleen aan de rechterkant. Omdraaien in bed gaat eigenlijk niet en uit bed komen ‘s ochtends is een opstart proces. Gelukkig trekt het overdag weg.

Controles bij verloskundige gaan goed, mooie bloeddruk telkens (110/60) en goede HB waarde (7,2). Ze kunnen nog geen inschatting maken wat zijn geboortegewicht zal zijn, daar beginnen ze over 2 weken mee. Ik ben hier erg nieuwsgierig naar, bij Olivier hadden ze het ook helemaal juist.

Verder staat momenteel alles in het teken van het huis babyklaar maken, Olivier een nieuwe kamer, babykamer weer inrichten, box opzetten, Bugaboo ombouwen, tuin zomerklaar maken voor Olivier dus speeltoestel, zandbak, hekken erom heen en buitenboel laten schilderen.

Gewicht bij 32 weken: 68,5 kg

Gewicht bij 23 weken: 65 kg

Gewicht bij 14,5 week: 61 kg (3 kg totaal afgevallen).

Gewicht bij 9 weken: 62,5 kilo

Gewicht start zwangerschap: 64 kg

Gewicht bij 23 weken: 65 kg

Gewicht bij 14,5 week: 61 kg (3 kg totaal afgevallen).

Gewicht bij 9 weken: 62,5 kilo

Gewicht start zwangerschap: 64 kg

Op vrijdag 19 december hadden we de 20 weken echo, die dus tegenwoordig liever met 21 weken gegeven wordt. Gelukkig was alles weer helemaal goed; we hadden een erg aardige echoscopiste (dezelfde als bij de 12 weken echo) die uitgebreid de tijd nam en veel fotootjes afdrukte voor ons.

Schatje is weer helemaal goedgekeurd, had inderdaad nog steeds een piemeltje en woog 412 gram en was ongeveer 25 cm lang. Zijn gewicht was hoger dan gemiddeld en ook hoger in vergelijking met Olivier zijn 20 weken echo. Olivier woog toen 380 gram. Kan natuurlijk goed kloppen omdat ze zeggen dat de tweede vaak wat meer weegt dan de eerste.

Kerstdagen waren heerlijk, we hebben ruim anderhalve week bij mijn ouders en schoonouders doorgebracht en we zijn zelf nog 3 dagen naar Thermae 2000 hotel en Maastricht geweest. Lekker geshopt, gebadderd, sauna gezeten (niet de hele hete), lekker uit eten gegaan en heel veel uitgeslapen.

Morgen weer aan het werk en dan begint eigenlijk het aftellen naar het verlof al weer een beetje. Mijn laatste werkdag zal vrijdag 20 maart zijn. Dit keer stop ik dus niet 4 weken vantevoren maar lekker met 6 weken. Lijkt me heerlijk om 3 dagen in de week als Olivier naar het kdv is alles in orde te maken voor de tweede en aan te keutelen.

Zo wat scheelt dat zeg, een placenta aan de voorkant of aan de achterkant. Bij Ollie lag de placenta aan de voorkant en duurde het vrij lang voordat ik echt schopjes i.p.v. kriebeltjes voelde maar deze keer voelde ik al veel sneller de kriebeltjes (12 weken) en sinds anderhalve week of zo ook echt de rake trapjes. Zo leuk en zo herkenbaar van de eerste keer zwangerschap. Het wordt al weer een echt ventje, dit weekend al weer 18 weken.

De clichxe9s van de tweede keer zwanger zijn inderdaad waar, het is veel zwaarder fysiek en mentaal omdat je er al eentje rond hebt lopen en het gaat veel sneller en onbewuster.

Van de week naar de verloskundige, gelukkig was de bloeddruk weer wat hoger 100/60 en voor de rest was alles keurig. De verkoudheid die Olivier verleden week te pakken had die heb ik nu en helaas mag ik niet veel nemen tegen de verstopte neus, keelpijn en hoesten ;-( Hierdoor was ik deze week weer een beetje terug in mijn spuug routine, ik merk dat zodra ik minder slaap en wat krakkemikkiger ben dat ik dan vrij snel me weer slecht voel en het spugen weer op de loer ligt. Maar goed allemaal voor het goede doel!!!

Vandaag, weer net zoals verleden keer met Olivier, met 17 weken een pretecho laten maken. Wij vinden het leuker om het geslacht en een uitgebreide medische echo in een privxe9 en relaxte omgeving te horen dan de 10 minuten die je krijgt bij de 20 weken echo van het ziekenhuis.

Wij hadden mijn schoonouders meegenomen, die hadden dit nog nooit meegemaakt en die waren toch bij ons omdat Olivier van de week niet naar de creche kon i.v.m. een flinke verkoudheid. Na wat medische dingetjes gecheckt te hebben vroeg de echoscopiste willen jullie weten wat het is? En wij; JAAAAAAAAAAA!! Inzoomen en zoeken maar, en ja hoor daar was weer duidelijk een piemeltje te zien. Olivier krijgt een baby broertje. Ze zei zelf dat ze het bij het aanzetten van de echo apparatuur gelijk al gezien had, zo duidelijk was het.

Voor de rest was alles gelukkig helemaal goed, 3 vaten in de navelstreng, 4 hartkamers, niertjes etc… Dit kindje is in vergelijking met Olivier op 17 weken iets langer (Olivier was rond de 17 cm en dit jongetje rond de 18 cm) maar iets magerder (Olivier was 206 gram en dit kindje 176 gram). Zegt natuurlijk allemaal niets maar misschien leuke vergelijkingen voor later

Afgelopen maandag gebeld door een gyneacoloog met de uitslag van de combinatietest. Gelukkig was deze helemaal goed, de uitslag was 1 op 5000. Bij Olivier hadden we een uitslag van 1 op 19.000 maar die heeft nog steeds een kippenekje

Vorige week dinsdag ook weer voor de tweede keer bij de verloskundige geweest. Bloeddruk was nog steeds aan de lage kant 105/55 waardoor ik me wat duizeliger kan voelen. Ik heb wel minder energie en ben snel moe maar dat kan ook door Olivier komen. Bij je eerste zwangerschap kan je lekker uitrusten en slapen wanneer je wilt.

Misselijkheid en spugen is er nog steeds een beetje, vooral de ochtenden en avondeten doe ik nog steeds niet maar gaat de goede kant op hoor. Misschien nog 1 of 2 keer per week ‘s morgens spugen.

Gewicht bij 14,5 week 61 kg (3 kg totaal afgevallen).

Afgelopen vrijdag hadden we de termijnecho in het ziekenhuis. Ondanks dat we met 7 weken een goede "pret" echo hadden en we vaak zelf het hartje luisteren met de Angelsound toch wel een beetje spannend.

Gelukkig was alles goed! Het kindje was 6,8 cm en de zelf uitgerekende datum van 2 mei blijft staan en dus waren we 12 weken en 6 dagen zwanger. De nekplooi was 0,1 cm en de echoscopiste zei dat dit netjes was. Volgende week maandag worden we gebeld met de echte kansberekening. Daarna bloedprikken en dat is, zoals altijd, een ellende bij mij. Ik trek wit weg en begin te huilen, gelukkig mocht ik uit de stoel en op een bed gaan liggen.

Met de misselijkheid is het beter sinds een week, zo rond die magische 12 weken grens trok inderdaad de misselijkheid zo goed als weg. Soms is het ‘s ochtends nog wel een beetje zwakjes voelen maar als ik gelijk een boterham met vlokken eet komt het goed.

De 20 weken echo staat gepland voor 19 december maar we willen eerder langs een pretecho bureau om weer even naar de kleine te kijken en stiekem ook naar het geslacht. We denken zelf weer aan een jongetje maar dat komt misschien ook omdat je niet beter weet en je ook niet anders voor kan stellen. Nog een paar weekjes en dan weten we meer, dat Olivier een jongetje was wisten we ook met 17 weken.

Schreef ik 2 weken geleden nog dat het wel weer ging, NOU MOOI NIET DUS!!!! Na een volle week gewerkt te hebben en voor Olivier gezorgd te hebben werd ik vrijdagmiddag op mijn werk weer erg ziek en moest ik weer spugen, altijd handig op je werk NOT

Dat weekend ging van kwaad tot erger en ik was weer terug op mijn complusieve spugen "Mauritius niveau" destijds van Olivier. Ik dacht echt ik wil weer opgenomen worden in het ziekenhuis en ze moeten me helpen met een infuus. Mijn man zag dat dit allemaal zo niet ging en heeft mij en Olivier zondagmiddag naar mijn schoonouders gebracht waar ik een week verzorgd kon worden. Pas tegen afgelopen donderdag ging het een beetje beter en vertoonde ik me af en toe beneden. Afgelopen zondagavond zijn we weer thuis gekomen. Vandaag ben ik nog thuis gebleven van mijn werk, misschien dat ik morgen 1 dagje ga werken want daarna ben ik toch weer 2 dagen vrij en komen mijn ouders helpen met Olivier.

Ik ben nu ruim 11 weken en je zou toch zeggen dat het einde in zicht moet komen met al dat spugen en constant misselijk zijn. Het is deze keer erger en het duurt ook langer dan bij Olivier, heeft misschien ook te maken met het feit dat ik ook voor Olivier moet zorgen.

Aan de positieve kant hebben we al 2 keer het hartje gehoord met de Angelsound en ik heb het idee dat ik het al een keertje gevoeld heb. En dan weet je weer waar je het allemaal voor doet….. VOLHOUDEN DUS!

Tenminste daar lijkt het weer op. Na 2 weken alleen maar op bed te hebben gelegen en me heeel heeel ziek en zielig gevoeld te hebben ben ik afgelopen vrijdag maar weer eens naar mijn werk gegaan. Dat ging best goed. De misselijkheid en het spugen begon bij deze zwangerschap rond de 6,5 week en zo rond de 9 weken is het voor mijn gevoel (hopelijk) bijna weg. Veel minder en korter dus dan bij Olivier. Mijn ouders en schoonouders zijn beide weken hier in huis geweest om alles draaiende te houden en voor ons te zorgen, heel fijn!

Afgelopen dinsdag ook weer voor het eerst naar de verloskundige geweest. Uurtje intake, vorige bevalling doorgenomen, bloeddruk (100/70, aan de lage kant dus), 1,5 kilo afgevallen (weeg nu 62,5 kilo) en ze kon de baarmoeder al voelen, die klopte voor een tweede zwangerschap en 8 weken. 

Moet nu zelf de echo en de combinatietest in gaan plannen en over 5 weken mocht ik weer langskomen.